LOVE is a BaTTleFielD

                 I ever heard this word once from the movie '' 13going on30 '' Jenifer Garner said to her friend '' love

is a battlefield '' when i heard that word,I suddenly clashed on it. I absolutly agree with that coz when u start

or just think to love some one. U gat2 prepare and ready for an unpredictable , unexspect and unreal ( when

a plane clash on a dog head) things that always happen in any situation, anytime and everywhere. เพราะความ

รักมันก็ไม่ต่างอะไรกับสนามรบดีๆนี้เอง ยิ่งเราฝึกมากโอกาสรอดก็สูง ฝึกน้อยวิ่งทะเล่อทะล่าออกไป ก็ head short เอา

ง่ายๆ อัตราเสี่ยงมันสูงอยู่แล้ว แต่ถ้าเราทำดี ทำถูก มันก็จะค่อยๆลดลงเองแหละ แต่ยังไงก็ไม่มีวันเปน 0

                 เปรียบเสมือนว่า ทางกลยุทธ  พิชิตใจ ญ ได้      = ยึดฐานที่มั่นศัตรูได้

                                                             ตาย                    = แห้วแดกส์ and แด๊กส์แห้ว

                                                             รอดตายแต่พิการ = อันนี้ยังไงดีว่ะ ประมาณว่าไม่สามารถชนะใจได้แต่ก็ยังไม่

                                                                                           เสียเค้าไป เปนได้แต่เพื่อน เปนกุๆขอตาย ไปเลยดีกว่า

                                                                                            ดีกว่าให้แม่งมาหลอนกุไปเรื่อยๆ ว่ากุพิการๆ

                                                                หนีทหาร           = อันนี้แม่งก็เจอบ่อย เหี้ยจะปอดแหกไรขนาดนั้น มึงตั้งใจ

                                                                                           แล้วก็ต้องสู้ให้ถึงที่สุดดิว่ะ นี้แม่งปอดไม่กล้า เอาแต่มอง

                                                                                           เค้าข้างเดียว

                                                              ปอด ไม่กล้าฆ่า   = ฟังดูโหด แต่จิงๆก็คือ ทำทุกอย่างมาจนหมดแล้ว แต่

                                                                                           เหลือแค่บอกรักนี้แหละ ไม่ทำให้จบๆไปไม่ได้ ต้องยิง

                                                                                           ระยะเผาขนเลยเข้ากลางใจ เอาให้ตาย อย่าให้หนีรอดไป

                                                                                           ได้ แล้วมองดูเทอทุรนทุราย เพราะขาดเราไม่ได้

                                                  ยศ      ทหารใหม่             = เปนพวกพึ่งเคยหนแรก ยิงมั่ว วิ่งมั่วไม่มีกลยุทธ ตายห่า

                                                                                            ประจำ เพื่อนยื่นปืนมาให้ เห้ย เอาเลยเว้ยบอกเค้าไปเลย

                                                                                            ไปกัวไร ด้วยความไม่รุพี่แกก็เดินไปเลย คับ บอกใส่หน้า

                                                                                            คิดดูล่ะกัน อยู่ดีๆคนที่ไม่รุจักกันเลยมา บอกรักเค้าอ่ะ ญ

                                                                                            ที่ไหนจะมาชอบ แม่งชีวิตจิง ไม่ช่ายการ์ตูนน่ะเว้ย คำไรก็

                                                                                            คิดหน่อย ทางที่ดีก็ปรึษา เพื่อนซี้ มีประสบการณ์ ยังไงๆ

                                                                                             มันก็คงไม่แกล้งมึงหรอก

                                                             ทหารผ่านศึก       = อันนี้เคยรบมาบ้าง จุ่โจมแบบประชิดตัว บุ๊แหลกไม่วาง

                                                                                           แผน 

                                                             snipper               =เปนพวกคิดเกมส์ยาวๆ หาจังหวะดีๆค่อยยิง ส่วนมากมือ

                                                                                           อาชีพ

                                                                                      ชำนาญแล้ว ยิงเมื่อไหร่ ญ มีต้องร่วงๆ ตำแหน่งนี้แนะนำ

                                                            ผู้บังคับบัญชา   = อันนี้ดับเทพ หล่อ รวย นิสัยดี รบยังไงก็ชนะ ไม่มีตายด้วย

                                                                                        รุ่นใหญ่แล้ว ไม่ลงไปรบเอง กลยุทธล้วนๆ

 อาวุธ ยุทธปกรณ์                  ปืน                     = ปาก ( ถ้าเราฝึกการยิงปืนมาดี เราก็จะสามารถชวนคุยได้คล่อง)

                                          กระสุน                 = คำบอกรัก (ยิงทุกนัดต้องแม่นยำ และหวังผลได้)

                                          เกราะกันกระสุน    = การเตรียมใจไว้ล่วงหน้า จะได้ไม่เจ็บมาก เวลาโดนสวนมาด้วย

                                                                          กระสุนปืนใหญ่ว่า " กุไม่ได้รับเมิง...เมิง....เมิง...ง...ง " ต้องหาง

                                                                          เสียงยาวๆด้วย มีเอคโค้อีกตั้งหาก มันจะสะท้อนในหัวไปอีกนาน

                                                                          เราจะได้ไม่เจ็บนาน ถึงขาขาด แขนขาด แต่ไม่โดนจุดตาย ก็ยังพอลุย

                                                                          ต่ออีกยกไหว

             หลังจากเราเตรียมพร้อมทั้งการใจ และ อาวุธแล้ว เราควรจะวางแผนการรบก่อน

              1.  ส่งหน่วยสอดแนมเข้าไป หาตำแน่งคู่ต่อสู้และ ข้อมูลส่วนตัวมาให้ได้มากที่สุด จะได้ประเมินถูกว่าเราจะบุก

แนวไหนดี ควรรุกฆาต บุกแบบตรงๆไปเลยเข้าทางประตูเมืองนี้แหละ  ไม่ต้องอ้อมค้อม หรือจะบุกแบบทางอ้อมล่อให้

ตายใจ แล้วปีนกำแพงเข้าไป หรืออาจจะรบแบบยืดเยื้อ ญ แกใจแข็งจัด ต้องเตรียมสะเบียงไปซัก 10 ปี เอาแบบให้พี่แก

อดข้าวอดน้ำตาย ออกจากเมืองไม่ได้ ต้องมาขอยอมแพ้เอาเองเลย แม่งอึดชิบหาย ไรเงี้ย หรือไม่ก็แบบสุดท้ายเลย

แบบชาตินี้กุต้องเปนแฟนเทอผู้นี้ให้ได้ ใช้แม่ง 3 วิธีรวดเลย ประตูหน้าไม่ได้ ปีนกำแพง ปีนถึงยอดแม่งถีบลงมากุปีนใหม่

ไปเรื่อยเงื้ย เตรียมสะเบียงมาพันปี ชาตินี้กุต้องตีให้แตก ถ้าแม่งไม่ยอมแพ้ซักทีกุก็ ขนไขควงมา ไขน็อตประตูแม่งวันล่ะ

ตัว เอาสิ่วมา แงะ แคะกำแพงเมืองแม่งวันล่ะcm. ต้องมีซักวันล่ะว่ะที่ จะเข้าไปได้

              2. เมื่อเราสอดแหนม เรียบร้อยแล้วเราก็เอาข้อมูลมาเลือกวิธีรบ รบยังไงเสียเลือดเนื้อน้อยที่สุด ขอย้ำว่าเราจะ

ไม่เจรจา เจรจาเท่ากับเสมอ เสมอก็แปลว่าเราเปนได้แค่เพื่อน จะเจรจาก็ค่อยทำตอนจะตายห่าก่อน หรือไม่ก้ได้เมืองอื่น

มาแทน เมืองนี้ยอมแพ้ก็ ยกธง ยอมเสมอไป เปนเพื่อนที่ดีต่อกัน แต่ถ้าเค้าไม่ยอมก็ซวยไปน่ะคร้าบ 

                  ถ้าให้ดีก็ ตีซื้ไปเรื่อยๆ ใหศัตรูตายใจ พอเข้าใกล้ได้ก็ลั่นไกเลย หรือแบบไร้เสียงปาดคอๆ คนอื่นจะได้ไม่รุว่า

เราเปนแฟนกันเรียบร้อยแล้ว

              3. เมื่อถึงคราวรุก เราก็ต้องบุกตามแผน แล้วก็พลิกแพลงตามสถานะการณ์เฉพาะหน้า เน้นชัยชนะเปนสำคัญ

ถอยได้ก็ถอย ถึงเวลาบุกใหม่ก็ค่อยลุยกันอีกที อย่าถึก อย่ารั้น จะวิ่งฝ่ากระสุนปืนใหม่ กุเปนวานร ลมพัดเดี๋ยวกุก็ฝื้น แล้ว

ถ้าผมไม่พัดอะแสด แม่งไม่นอนยาวไปถึงชาติหน้าไหง ตื่นอีกที ญ แกก็มีแฟนไปแล้ว เราควรจะมีทั้งทหารราบ และพล

แม่นปืน เพื่อความรอบคอบ ทหารราบ เปรียบเสมอการจีบแบบค่อยๆเปนค่อยๆไป รุกคืบไปเรื่อยๆ snipper นี้ก็คงราวๆ การ

ทำเซอไพร์ซ แบบไม่ทันตั้งตัว มองไม่เหนตั้งตัวไม่ทัน รุตัวอีกทีก็ไปนอนพะงาบๆ หนังสือพิมปิดหน้าแล้ว รักเราเข้าเต็ม

เปา เมื่อเรามีประสบการณ์มาก เราก็จะรุกแบบไม่ประมาท โอกาสแห้วก็จะน้อย ฉะนั้น ขอแนะนำให้รบบ่อยๆ ไม่ช่ายว่างจะ

แนะนำให้เจ้าชู้ แต่คิดดูถ้าถึงเวลาที่ เราเจอคนที่ใช้จิงๆแล้ว มัวยืนทื่อ ให้ระเบิดลงกลางหัว หรือ วิ่งมั่วฝ่ากระสุนแบบกุแม่ง

โรโบคอป แล้วมันจะได้อะไรล่ะคับพี่น้องคับ  มึงอยากเปนชาวไรมากไหง แห้วกะแห้ว แล้วเราจะมายอมเปนแบบนี้ทำแมว

น้ำอะไร ถึงคราวจีบก็ต้องจีบเปน ถึงคราวถอยก้ต้องถอยเปน รุว่าตอนไหนควรถอย ควรบุก รุจังหวะ แต่ที่สำคัญ รุว่าตอน

ไหนควรเริ่มสำคัญที่สุด  

               4. ขั้นเผด็จศึก เมื่อเราปราบทหารกระจอก และฝ่าฟันอะไร ต่ออะไรมาได้ เช่นกับระเบิด ( เพื่อนซี้ของเทอ ถ้า

ผ่านไม่ได้นี้ ก็เตรียมพรวนดินรอได้เลย แห้วจะะลงแล้ว ) ก็ถึงเวลาไปขโมยใจแม่ทัพ กับเรียกค่าทำขวัญงามๆแล้ว จำไว้ว่า

เราต้องเด็ดขาด อย่าไปกลัว อย่าไปสงสาร ยิงไปเลยๆ เอาให้ตาย บอกรักออกไป ทำให้เทอรักเราให้ได้ บอกรักมันก็ยาก

พอๆกะโดด บันจี้จัมอ่ะ ก็รุๆอยู่ว่าโดดไปไงๆมึงก็ไม่ตายหรอก สาด แต่มันก็ไม่กล้าอ่ะ รวมรวมความกล้าเส็ดพร้อมโดด มัน

ก็ต้องมีเหี้ยไรซักอย่าง แวปเข้ามาว่า "เห้ยจะดีหรอ โดดไปถ้าเชือกขาดอ้า ถ้ากุบอกไปแล้วกุทำใจไม่ได้อ่ะ กุตายอ่ะ"

เอาน่าคนเรายิ่งเจ็บก็ยิ่งอดทน คราวแรกมันทรมาน เจ็บปวดแสนสาหัสสุดๆแน่ๆอยู่แล้ว ลองดูก็ได้ มันจะชาๆ งง นี้กุเปน

อะไร กุมาทำไรที่นี้ วันๆไม่ทำไร มองเหนแต่หน้าเทอคนนั้น ทำไรก็นึกถึง ทำไงก็เอาแม่งออกไปจากหัวกุไม่ได้ซักที

แม่ง จะมาสิงกุทำไม กินไม่ได้นอนไม่หลับ ใครๆก้เปนกัน  แต่หนต่อๆไปมันก็จะเจ็บน้อยลงไปเอง ความด้านก็เริ่มเพิ่มขึ้น

เหมือนคนหน้าด้านอ่ะ ตอนแรกมันก็คงไม่ได้ด้านมาตั้งแต่เกิดหรอก มันก็ต้องมีขี้อายมาบ้าง ชีวิตก็เหมือนเกมส์เกมส์

นึง ที่เราต้องเล่นไม่ว่างจะชอบหรือไม่ ความรักก็เหมือน มินิเกส์ เข้ามาทำให้เราสุขบ้าง ทุกข์ไม่บ้างอ่ะ ทุกข์มากๆ ถึงมัน

จะเปนเกมส์เล็ก แต่กุก็เหนเสือกเล่นกันทุกคนอ่ะ ถ้าเราชนะมันได้เราก็จะมีกำลังใจเล่นเกมส์หลักต่อไป ถ้าแพ้มึงก็แค่

เศร้า แต่ไงยังมึงก็ยังต้องเล่นเกมส์ชีวิต เกมส์หลักต่อไปอยู่ดี นอกจากมึงจะปิดเครื่องจบเกมส์นอนตายห่า แล้วรอนรก

แดกหัวกันต่อไป  

                    ไม่มีใครหรอกที่จะได้อะไรมาโดยไม่เริ่ม มันก็มีจุดสำคัญอยู่ 2 อย่าง ตอนเริ่ม กะ ตอนจบ ถ้าเรากล้าเริ่มจีบ

แต่เราไม่กล้าบอกรัก ก็ไม่รุว่าจะเริ่มทำ สิงโตทะเล อะไร ( เกี่ยวเหี้ยไรว่ะเนี่ย ตั้งแต่แมวน้ำข้างบนและ ขอยืมบ. บู๋ มา วัน

นั้นดู แม่งฮาดี ชอบ ) รบมันก็มีแพ้ชนะ เราต้องยอมรับอัตราเสี่ยงนั้น ถ้าคำนวณดูแล้วว่ามันคุ้มค่า ก็ลงมือเลยอย่างลังเล

แห้วน่ะมันเศร้า แต่ถ้าปราศจากความเศร้า เสียใจ  เราจะรุจักคำว่า ดีใจ ได้ไง คนที่ไม่เคยเศร้าไม่สามารถรุถึงคำว่า ความ

สุขที่แท้จิงได้หรอก แห้วมากก็ยิ่งเก่งมาก จะได้รุว่าต่อไปควรแก้ไขอะไร เรียนรู้จากความผิดพลาด ไม่เคยอ่านดรากอนบ

อลไหง โงกุนอ่ะๆ ยิ่งรบยิ่งเก่ง ยิ่งปางตายก็ยิ่งเก๊งเก่ง มีใครที่ไหนไม่เคยอดหัก นอกจากแม่งจะไม่เคยจีบใครเลย วันๆเอา

แต่นอนจิตนาการหน้าเทอไปวัน เปนมากเข้ากุก็เล่นกีฬาซะ 1 ยก แล้วกุก็นอนต่อ ไม่เดือดร้อนเหี้ยไร 

                    ที่อยากจะบอกก็มีแค่นี้แหละ ขอให้พลังจงอยู่กะท่าน รบอย่างฉลาด รุตัวเอง รุข้าศึก รุจังหวะ แล้วที่

สำคัญ รุใจตัวเองว่าต้องการอะไร